برآورد مقدار سیلاب حداکثر به روشهای مشاهده‌ای ، کریگر و اس-سی-اس (مطالعة موردی: رودخانة قره‌سو در کرمانشاه)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران – محیط زیست، دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

2 استادیار گروه مدیریت سوانح طبیعی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

3 استادیار گروه مهندسی محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

4 استادیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده

برآورد مقدار سیلاب حداکثر حوزة آبریز، بخش مهمی از مطالعات هیدرولوژی در ساماندهی رودخانه است. در این ارتباط لازم است دبی پیک سیل و شکل هیدروگراف آن برای دوره‌های بازگشت مورد نظر مشخص باشد. انجام این کار مستلزم وجود آمار طولانی مدت و دستگاه لیمینگراف در محل مورد نظر است. در مطالعة حاضر با مقایسة آمار موجود در ایستگاههای آب‌سنجی و با استفاده از روشهای مشاهده‌ای،کریگر وSCS اقدام به برآورد میزان سیلاب طرح در حوزة آبریز رودخانة قره‌سو در استان کرمانشاه شد. ارتباط بین ژئومرفولوژی و هیدرولوژی این امکان را فراهم می‌آورد تا در حوزه‌هایی که از نظر ژئومرفولوژی تشابه وجود دارد با ایجاد روابط بین دو حوضة آبریز، برآورد آمار هیدرولوژیکی را در حوزه‌هایی که فاقد آمار به‌دست آورد. بدین منظور هیدروگراف‌های طبیعی و مصنوعی با استفاده از داده‌های مرفولوژیکی، باران سنجی و هیدرومتری حوضة آبریز و تجزیه و تحلیل هیدرولوژیک تأمین شد و هیدروگراف واحد مصنوعی با هیدروگراف‌های واحد طبیعی مورد مقایسه و بررسی قرار گرفت. با توجه به دقت مناسب روش SCS که از مشخصه‌های مختلف اقلیمی، زمین شناسی و فیزیوگرافی استفاده می‌کند، نتایج این روش به عنوان سیلاب طرح پیشنهاد شد. برای برآورد سیلاب طرح به روش SCS از نرم افزار HEC-HMS استفاده شد که از داده‌های سیلاب اسفندماه 1376 جهت کالیبراسیون نرم افزار فوق استفاده شد. نتایج مبین مقدار دبی حداکثر 1520m3/s در ایستگاه پل‌کهنه است. روش کریگر برای برآورد دبی در حوزه‌های فاقد آمار به‌کار گرفته شد که نتایج دبی حداکثر به‌دست آمده از این روش برای ایستگاه دوآب قزانچی،1530 m3/s برآورد شد.

کلیدواژه‌ها