یکی ازمهم‌ترین آلاینده‌های موجود در پساب بسیاری از صنایع، فلزات سنگین است که درصورت راهیابی به سیستم‌های تصفیه فاضلاب روی میکروارگانیسم‌ها و سینتیک واکنش‌های تصفیة فاضلاب تأثیر گذاشته و باعث کاهش بازده سیستم می‌شوند. به منظور سنجش کارایی و بررسی عملکرد سیستم بیولوژیکی لجن‌فعال با بستر ثابت، در تصفیه پساب‌های حاوی ترکیبات فلزات سنگین کرم، سرب و نیکل از یک رآکتور از جنس پلاکسی گلاس شامل سه قسمت به ترتیب راکتورهای هوازی با جریان رو به پایین، راکتورهای هوازی با جریان رو به بالا و واحد ته‌نشینی ثقلی به حجم کل معادل 73/100 لیتر و حجم مفید معادل 4/78 لیتر که توسط لجن فعال خط برگشتی تصفیه‌خانة شهرک غرب راه‌اندازی گشت، استفاده شد. فاز او?ل این مطالعه سازگاری سیستم ، فاز دوم تاثیر فلز کرم به صورت تنها بر عملکرد سیستم و فاز سوم تأثیر تجمعی فلزات بر عملکرد سیستم بود. نتایج پژوهش نشان داد که درصد حذف COD در این سیستم و در زمان سازگاری میکروارگانیسم‌ها حدود 95 درصد بوده و دورة خو‌گرفتن میکروارگانیسم‌ها در این سیستم پایین است. درصد حذف فلز سنگین کرم به صورت تنها در رآکتور لجن فعال با بستر ثابت و در غلظت 1 میلی‌گرم در لیتر 66% است که با افزایش غلظت تا 100 میلی‌گرم در لیتر (5، 10، 50 و 100 میلی‌گرم در لیتر) تا 83% افزایش می‌یابد. درصد حذف فلزات سنگین (کرم، سرب و نیکل) به صورت مخلوط در رآکتور در غلظت 1 میلی‌گرم در لیتر به ترتیب 84% ، 75% و 80% است که با افزایش غلظت تا 100 میلی‌گرم در لیتر تا 86% ، 06/97% و 97% افزایش می‌یابد. در رآکتور لجن فعال با بستر ثابت، میزان کرم، سرب و نیکل جذب شده در لجن نسبت به مقدار آن در داخل لجن آب حاصل از شست‌وشوی لجن بسیار بیشتر است که نشان دهندة جذب این فلزات توسط میکروارگانیزم‌هاست.