باغستان‌ سنتی شهر قزوین از نظر زیست‌محیطی، فضای سبز شهری، تولید محصولات باغی و میراث فرهنگی بیش از یک هزار ساله آن دارای اهمیت بسزایی هستند. با توجه به اهمیت تاریخی باغات سنتی، تأمین حقابه زیستی آن از مهم‌رین موارد در خصوص حفظ و نگهداری باغات محسوب می‌شود. در حالی که به دلیل واقع شدن باغات در حاشیه شهر و تغییرات آبدهی در رودخانه‌های تغذیه‌کننده باغات و انحراف جریان سیلاب به خارج از شهر در طی سالیان اخیر بحث تأمین نیاز آبی باغات سنتی از منابع جایگزین مطرح بوده است. در این تحقیق از قابلیت‌های سنجش از دور به منظور برآورد حقابه زیستی باغات سنتی شهر قزوین استفاده شده است. نتایج تحلیل تراکم پوشش گیاهی بر اساس شاخص پوشش گیاهی نشان داد تراکم پوشش گیاهی در مناطق مختلف باغات سنتی یکسان نبوده و اختلاف قابل توجهی بین مناطق مختلف باغستان وجود داشته است. برآورد تبخیر و تعرق روزانه با استفاده از الگوریتم SEBAL نشان داد بیشترین مقادیر تبخیر و تعرق در مناطق جنوبی باغستان، در بازه 8 تا 10 میلی‌متر در روز بوده و بر اساس نقشه توزیع مکانی تبخیر و تعرق روزانه حداکثر حقابه ماهانه به منظور حفظ وضعیت موجود باغات سنتی، 7/7 میلیون متر مکعب می‌باشد.