تنوع در مراحل تولید خمیر و کاغذ و حجم بالای مصرف آب در آن ، باعث شده که این صنعت یکی از بزرگترین صنایع مصرف کننده آب و طبعاً تولید کننده پساب باشد. این پساب ها علاوه بر دبی زیاد ، دارای غلظت بالایی BOD ،COD ، pH، مواد معلق ، رنگ و کدورت می باشد. در این مطالعه تصفیه پذیری فاضلاب خمیر و کاغذ با استفاده از روش فنتون مورد بررسی قرار گرفته است. جهت بهینه سازی شرایط عملیاتی از روش سطح پاسخ و طراحی مرکب مرکزی استفاده شده است. همچنین از آزمون واریانس جهت آنالیز آماری پاسخ ها استفاده گردید. مقادیر بالای R2 (985/0 ) و R2 تعدیل یافته (965/0 ) نشان دهنده مطلوبیت مدل و مناسب بودن آن برای حذف می باشد. مقادیر بهینه متغیرهای pH، زمان ، دما ، غلظت آهن (II) و غلظت H2O2 جهت دستیابی به حداکثر راندمان حذف به ترتیب 5/3، 5/17دقیقه، 5/32درجه سانتی گراد،6 و 5/27میلی مولار بود. با توجه به اینکه اکسیداسیون فنتون قادر به حذف 90% مواد آلی موجود در این نوع فاضلاب می باشد و COD نهایی با استاندارد تخلیه تطابق ندارد، پیشنهاد می گردد، قبل یا بعد از روش اکسیداسیون از روش بیولوژیک استفاده گردد.
عابدین زاده,نیلوفر , منوری,مسعود , شریعت,محمود و پنداشته,علیرضا . (1396). بهینه سازی تصفیه فاضلاب خمیر و کاغذ با استفاده از روش اکسیداسیون پیشرفته فنتون. محیط شناسی, 43(3), 365-377. doi: 10.22059/jes.2017.201321.1007200
MLA
عابدین زاده,نیلوفر , , منوری,مسعود , , شریعت,محمود , و پنداشته,علیرضا . "بهینه سازی تصفیه فاضلاب خمیر و کاغذ با استفاده از روش اکسیداسیون پیشرفته فنتون", محیط شناسی, 43, 3, 1396, 365-377. doi: 10.22059/jes.2017.201321.1007200
HARVARD
عابدین زاده نیلوفر, منوری مسعود, شریعت محمود, پنداشته علیرضا. (1396). 'بهینه سازی تصفیه فاضلاب خمیر و کاغذ با استفاده از روش اکسیداسیون پیشرفته فنتون', محیط شناسی, 43(3), pp. 365-377. doi: 10.22059/jes.2017.201321.1007200
CHICAGO
نیلوفر عابدین زاده, مسعود منوری, محمود شریعت و علیرضا پنداشته, "بهینه سازی تصفیه فاضلاب خمیر و کاغذ با استفاده از روش اکسیداسیون پیشرفته فنتون," محیط شناسی, 43 3 (1396): 365-377, doi: 10.22059/jes.2017.201321.1007200
VANCOUVER
عابدین زاده نیلوفر, منوری مسعود, شریعت محمود, پنداشته علیرضا. بهینه سازی تصفیه فاضلاب خمیر و کاغذ با استفاده از روش اکسیداسیون پیشرفته فنتون. محیط شناسی. 1396;43(3):365-377. doi: 10.22059/jes.2017.201321.1007200