پروژۀ مجتمع مسکونی 432 واحدی مسکن مهر با مساحت 3/2 هکتار در شمالشرقی شهرستان محمودآباد مازندران واقع شده است. در این مطالعه سه روش ماتریس ارزیابی سریع آثار (ماتریس پاستاکیا)، تصمیمگیری چندمعیاره (AHP) و چکلیست سنجشی همترازی به منظور ارزیابی آثار محیطزیستی استفاده شد. طبق نتایج ماتریس پاستاکیا فعالیتهای پروژه در فاز ساختمانی شامل 9 اثر مثبت و 19 اثر منفی و در فاز بهرهبرداری شامل 14 اثر مثبت و 21 اثر منفی است. سپس، در روش تصمیمگیری چندمعیاره، معیارهای اصلی در نرمافزار Expert Choice وزندهی شدند و با ورود وزن دادهها در چکلیست سنجشی همترازی شاخص کل به دست آمد. نتایج کلی چکلیست نشان داد که در محیط فنی معیار دسترسی به زیرساختهای شهری با شاخص 002/1 در محیط فرهنگی، معیار زیبایی منظر با شاخص 951/0 در محیط اقتصادی، معیار قیمت مستغلات با 99/0 در محیط اجتماعی، معیار جمعیت با 02/1 در محیط بیولوژیکی، معیار ماهیها با 99/0 و در محیط فیزیکوشیمیایی معیار آب زیرزمینی با 951/0 و برای آلودگیها صدا 649/0 بیشترین شاخص را به خود اختصاص دادهاند و بهمنزلۀ مهمترین عوامل تحت تأثیر این پروژه قرار گرفتند. بررسی نتایج بیانگر این واقعیت است که در اثر اجرای پروژه همراه اعمال دستورهای مدیریتی زیستمحیطی، منطقه از لحاظ اقتصادی رشد خواهد کرد، اما از لحاظ جنبههای زیستمحیطی با مخاطراتی همراه است که بر اساس دستورالعملهای ارائهشده به سهولت قابل پیشگیری است.
جوزی,سید علی و جعفری نسب,تانیا . (1393). بررسی آثار محیطزیستی ساختوساز پروژۀ مسکن مهر شهرستان محمودآباد مازندران. محیط شناسی, 40(3), 603-619. doi: 10.22059/jes.2014.52208
MLA
جوزی,سید علی , و جعفری نسب,تانیا . "بررسی آثار محیطزیستی ساختوساز پروژۀ مسکن مهر شهرستان محمودآباد مازندران", محیط شناسی, 40, 3, 1393, 603-619. doi: 10.22059/jes.2014.52208
HARVARD
جوزی سید علی, جعفری نسب تانیا. (1393). 'بررسی آثار محیطزیستی ساختوساز پروژۀ مسکن مهر شهرستان محمودآباد مازندران', محیط شناسی, 40(3), pp. 603-619. doi: 10.22059/jes.2014.52208
CHICAGO
سید علی جوزی و تانیا جعفری نسب, "بررسی آثار محیطزیستی ساختوساز پروژۀ مسکن مهر شهرستان محمودآباد مازندران," محیط شناسی, 40 3 (1393): 603-619, doi: 10.22059/jes.2014.52208
VANCOUVER
جوزی سید علی, جعفری نسب تانیا. بررسی آثار محیطزیستی ساختوساز پروژۀ مسکن مهر شهرستان محمودآباد مازندران. محیط شناسی. 1393;40(3):603-619. doi: 10.22059/jes.2014.52208