کروم از مهم‌ترین آلاینده‌های زیست‌محیطی است که باعث آلودگی منابع آب و اختلال در فعالیت‌های متابولیکی موجودات زنده می‌شود. از آنجا که در مبحث حذف فلزات سنگین از آب‌های آلوده، هزینه در مقایسة بین روش‌های مختلف پارامتر مهمی است، استفاده از مواد زائد طبیعی که به علت فراوانی در طبیعت دارای هزینة تهیه و استفادة پایین و دسترسی محلی آسان است، روشی مؤثر و کم‌هزینه برای حذف فلزات سنگین از جریان‌های آلوده به این آلاینده‌هاست. در این مطالعه کربن ساخته‌شده از هستة سنجد و عناب به‌منزلة جاذب طبیعی به منظور جذب یون‌های محلول کروم آزمایش شد. برای این منظور آثار زمان تماس، pH محلول، غلظت اولیة کروم در محلول و غلظت جاذب بر میزان جذب این فلز بررسی شد. علاوه بر بررسی جاذب مذکور تمامی آزمایش‌های انجام‌شده با استفاده از کربن فعال دانه‌ای تکرار و نتایج هر سه نوع جاذب با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که میزان جذب کروم به میزان قابل توجهی به pH محلول بستگی دارد و بیشترین میزان جذب زمانی حاصل شد که pH محلول در محدودة 2 قرار گرفت. همچنین، نتایج نشان داد با افزایش مقدار جاذب، زمان تماس و کاهش غلظت اولیة فلز در محلول راندمان جذب افزایش می‌یابد. نتایج حاکی از آن است که جذب یون محلول کروم از طریق جاذب‌های مورد استفاده در این پژوهش، از مدل ایزوترمی لانگمیر به خوبی تبعیت می‌کند. در شرایط بهینة راندمان حذف کروم از طریق کربن هستة سنجد، کربن هستة عناب و GAC به ترتیب mg/g62، mg/g2/35 و mg/g 66/1خواهد بود.