امروزه مفهوم شهرها بدون فضای سبز در اشکال گوناگون آن، غیرقابل‌تصور است‌.گسترش شهرها باعث تشدید عوارض توسعة شهری بی‌رویه و ناپایدار شده است، که تشدید آلودگی‌های محیطی از مهم‌ترین این عوارض ‌به‌شمار می‌آید که خود زمینه‌ساز از بین رفتن فضاهای سبز درون‌شهری و تغییر کاربری این‌گونه اراضی‌است.این گسترش فناوری ‌آنچنان در روان واحساس بشر قرن بیست‌ویکمی آثار نامطلوب گذاشته که همبستگی ذاتی و دیرینة انسان‌ها با طبیعت به‌جدایی کشیده‌شده و آثار آن در انسان‌ خموده، عصبی و به‌ظاهر متحرک نمایان شده است و یگانه‌ و‌جه پیونددهندة بین انسان و طبیعت، پناه‌ بردن انسان به دامان فضاهای سبز عمومی و پارک‌های شهری است‌.اهمیت فضاهای سبز شهری تا بدان حد است که امروزه وجود این کاربری به عنوان یکی ازشاخص‌های توسعه‌یافتگی جوامع به‌حساب می‌آید.هدف این تحقیق ارزیابی کیفی نقش پارک‌ها و فضاهای سبز شهری و بهینه‌سازی قابلیت‌های استفاده شهروندان از آن در شهرکرد است‌که به صورت موردی پارک لاله و ملت در این شهر مورد بررسی قرار می‌گیرد.روش انجام تحقیق به صورت اسنادی -تحلیلی و پیمایشی است‌و بخش اعظم اطلاعات به‌صورت توزیع پرسشنامه بین مراجعان به پارک اخذ شده و تحلیل نهایی برروی آن صورت گرفته است.یافته های تحقیق نشان می‌دهند که پارک‌ها و فضاهای سبز شهری از مهم‌ترین عوامل مؤثر در شکل‌دهی به پایداری اجتماعی و همبستگی‌های شهری‌اند ولی عواملی مانند مشکلات زندگی شهری، ایمنی پارک و فضاهای سبز، امنیت و متناسب نبودن امکانات مورد نیاز برای گروه‌های مختلف سنی و جنسی در این مکان‌ها از جمله عوامل کاهش تمایل شهروندان برای استفاده از این عرصه‌ها می‌باشند.