آلودگی صوتی یکی از مهم ترین آلاینده های زیست محیطی است که در ابعاد مختلف سلامتی انسان را به مخاطره می اندازد.بدین منظور این تحقیق به ارتباط بین این آلودگی و عوارض ناشی از آن در ابعاد جسمانی و روانی پرداخته است.ابتدا میزان آلودگی صوتی وسایل نقلیه در خیابان های اصلی شهر یزد با استاندارد ایران در سال 1381-1382 مقایسه شد. نتایج مبین این مطلب است که کلیة مناطق اندازه گیری از لحاظ استاندارد ایران جزء مناطق مسکونی–تجاری بوده و از نظر میزان آلودگی صوتی از حد استاندارد بالاتر(60 دسی بل) هستند. سپس با روش بررسی پرسشنامه ای میزان و نوع عوارض آلودگی صوتی ناشی از وسایل نقلیه و وضعیت سلامت عمومی شهروندان بررسی شد. گروه های مختلف از نظر میزان شدت صدای محیط و عوارض عمدة آلودگی صوتی از جمله اختلال در تمرکز حواس ، اختلال در گفت وگو، اختلال در خواب، هیجان و اضطراب، سردرد و سرگیجه، خستگی زودرس و ضعف عضلانی موردبررسی قرارگرفتند.همچنین در پرسشنامةGHQ، ابعاد مختلف سلامت عمومی دربین4گروه مختلف شامل،کارکنان دانشگاه یزد، مغازه داران درخیابان های شلوغ، مغازه داران در خیابان های خلوت و مأموران راهنمایی و رانندگی مورد پرسش قرار گرفت. در این بررسی از 254 فرد پرسش شونده، 200 پرسشنامه قابل استناد بود. تحلیل نتایج نشان داد که از لحاظ میزان شدت صدای ترافیک و عوارض آلودگی صوتی در کلیة گروه‌های پرسش شونده ماموران راهنمایی و رانندگی بیشترین گروه متأثر از صدای ترافیک و دانشگاهیان کمترین افراد از لحاظ تأثیر صدای ترافیک بودند و همچنین از لحاظ وضعیت سلامت عمومی در مورد افسردگی و نمرة کلی بین گروه های مختلف تفاوت معنی دار در سطح احتمال05/0 مشاهده شد، ولی در سایر زیر مقیاس ها(نشانه های بدنی، اضطراب و بی خوابی، نارساکنش وری اجتماعی) بین گروه های مختلف تفاوت معنی‌داری در سطح احتمال 05/0 وجود نداشت. در نظر سنجی کلیه گروه ها، صدای موتور سیکلت، به عنوان آزار دهنده ترین صدای ترافیک در این شهرمعرفی شد.