در دو دهه اخیر، رخدادهای متناوب شکوفایی جلبکی در آب‌های جنوبی ایران و به خصوص تنگه هرمز خسارات اقتصادی و زیست محیطی قابل توجهی به بار آورده است. این پژوهش با هدف شناسایی مدل‌های سنجش از دوری و عددی مناسب برای پایش شکوفایی جلبکی و متغیرهای محیطی موثر و تحلیل الگوی مکانی-زمانی شکوفایی جلبکی طی سال‌های 2019-2003 انجام شد. به این منظور غلظت کلروفیل در مقادیر بالا به‌عنوان متغیر اصلی نشان‌دهنده شکوفایی جلبکی انتخاب شد و ارتباط آن با متغیرهای محیطی شامل دمای سطح آب، شوری، عمق اپتیکی ذرات معلق و سرعت باد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که دما و شوری به ترتیب مهم‌ترین متغیرهای موثر هستند و محدوده دما و شوری مطلوب برای رشد جلبک‌ها در منطقه به ترتیب 27-22 درجه سانتی‌گراد و psu 39- 5/37 می‌باشد. همچنین در بازه زمانی بین ماه‌های نوامبر تا فوریه بیشترین احتمال رخداد شکوفایی جلبکی وجود دارد. مناطق شمالی و مرکزی تنگه هرمز نیز نسبت به سایر مناطق بیشتر تحت تأثیر شکوفایی جلبکی قرارگرفته‌اند. نتایج این مطالعه با کمک به توسعه مدل‌های هشدار زودهنگام شکوفایی جلبکی می‌تواند در پیشگیری و کنترل خسارات ناشی از آن در منطقه نقش مهمی ایفا کند.
فضلی، شهریار، سیما، سمیه و موسیوند، علی جعفر. (1401). بررسی الگوی مکانی-زمانی شکوفایی جلبکی در تنگه هرمز و شناسایی متغیرهای محیطی مؤثر بر آن. محیط شناسی، 48(2)، 125–152. https://doi.org/10.22059/jes.2022.327903.1008208
MLA
فضلی، شهریار، سیما، سمیه، و موسیوند، علی جعفر. "بررسی الگوی مکانی-زمانی شکوفایی جلبکی در تنگه هرمز و شناسایی متغیرهای محیطی مؤثر بر آن"، محیط شناسی، 48، 2، 1401، 125–152. doi: 10.22059/jes.2022.327903.1008208
HARVARD
فضلی، شهریار، سیما، سمیه، و موسیوند، علی جعفر. (1401). 'بررسی الگوی مکانی-زمانی شکوفایی جلبکی در تنگه هرمز و شناسایی متغیرهای محیطی مؤثر بر آن'، محیط شناسی، 48(2), pp. 125–152. doi: 10.22059/jes.2022.327903.1008208
CHICAGO
فضلی، شهریار، سیما، سمیه و موسیوند، علی جعفر، "بررسی الگوی مکانی-زمانی شکوفایی جلبکی در تنگه هرمز و شناسایی متغیرهای محیطی مؤثر بر آن." محیط شناسی، 48 2 (1401): 125–152, doi: 10.22059/jes.2022.327903.1008208
VANCOUVER
فضلی شهریار، سیما سمیه، موسیوند علی جعفر. بررسی الگوی مکانی-زمانی شکوفایی جلبکی در تنگه هرمز و شناسایی متغیرهای محیطی مؤثر بر آن. محیط شناسی. 1401;48(2):125–152. doi: 10.22059/jes.2022.327903.1008208
