روش‌های بسیاری برای حذف لکه‌های نفتی از آب استفاده شده‌اند. اصلاح شیمیایی با استفاده از عوامل پراکنده‌ساز عمده‌‌ترین روش پاک‌سازی مورد استفاده است، چون باعث معلق‌سازی ذرات نفتی گشته و تأثیری مثبت بر تجزیه زیستی نفت‌خام می‌گذارد. بسیاری از انواع پراکنده‌سازها دارای مشکل سمی‌بودن، یا عدم تجزیه‌پذیری‌ زیستی‌‌اند. در این پروژه، به مقایسة اثر بخشی و میزان تجزیه‌پذیری دو پراکنده ساز پارس1 و پارس 2(ساخته شده به وسیلة پژوهشگاه شرکت نفت فلات ‌قاره ایران)با پراکنده‌ساز گملنOD 4000) (Gamlenپرداخته‌ایم، تا بتوانیم مؤثرترین و تجزیه‌پذیرترین پراکنده‌ساز را برای جزیره سیری انتخاب کنیم. در دریای جزیرة سیری از 8 ایستگاه با طول و عرض جغرافیایی مختلف نمونه‌برداری به‌عمل‌آمد و به کمک روش‌های معمول میکروبیولوژی و تحت شرایط استریل، میکروارگانیسم‌ها جداسازی و خالص‌سازی شد. سپس با استفاده از روش تعبیه چاهک توانایی رشد باکتری‌ها و قارچ‌های جدا شده، در حضور سه پراکنده‌ساز گملن، پارس1، پارس2 و ترکیب این سه پراکنده‌ساز با نفت تعیین شد. سپس به منظور تعیین مقدار رشد میکروارگانیسم و میزان استفاده آنها از نفت و پراکنده‌سازهای مذکور به عنوان یگانه منبع کربن، میزان جذب آنها در حضور مواد مذکور به‌وسیلة دستگاه اسپکتروفتومتر در طول مدت 28 روز سنجیده شد. در آخر، به منظور تعیین عملکرد جمعیت کل میکروارگانیسم‌های 8 ایستگاه نمونه‌برداری شده، نسبت به پراکنده‌ساز‌های مذکور و ترکیب آنها با نفت،BOD وCOD ،کل جمعیت میکروارگانیسم‌های رشدیافته هر 8 ایستگاه نمونه‌برداری‌شده اندازه‌گیری شد. نتایج آزمون نشان داد که بیشترین رشد در حضور پراکنده‌سازهای پارس 1 و پارس 2 و ترکیب آنها با نفت صورت گرفته است. نتایج به‌دست‌آمده از آزمونBOD و COD نیز نشان داد که بالاترین میزان BOD و COD در بین سه پراکنده‌ساز، مربوط به پراکنده‌ساز پارس 1 است و از بین ترکیب سه پراکنده‌ساز مذکور با نفت، ترکیب نفت + پارس 2 و پس از آن ترکیب نفت + پارس 1 به ترتیب بالاترین میزان BOD و COD را دارند. کلیة نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که دو پراکنده‌ساز پارس.1 وپارس 2 که ساخته شده توسط شرکت نفت فلات ‌قارة‌ ایران هستند، در تجزیة‌زیستی نفت‌خام جزیرة سیری مؤثرتر و تجزیه‌پذیرتر از پراکنده‌ساز گملن هستند.