در این مقاله روشهای متداول ارزیابی توان اکولوژیک در جهان مرور شده و محدودیتهای موجود در راه انجام هریک از این روشها بررسی می شود ارزیابی توان اکولوژیک رویشگاههای جنگلی مقوله بسیار مهمی در مطالعات جنگلداری در دنیاست و در کشورمان کمتر به آن توجه شده، عبارت از ارایه شاخصی است که پتانسیل رویشگاه را در ایفای نقشهای مختلف جنگل همانند تولید چوب، حفظ خاک، کنترل سیلاب، حفظ تنوع زیستی و تامین آب نشان می دهد. این شاخص با تغییر در ویژگیهای اکولوژیک سرزمین همانند خاک، میکروکلیما- ارتفاع از سطح دریا، شیب و جهت جغرافیایی که پتانسیل رویشگاه را تحت تاثیر خود قرار می دهند از رویشگاهی به رویشگاه دیگر تغییر می کند . روش مناسب ارزیابی توان اکولوژیک متناسب با اهداف جنگلداری انتخاب می گردد روشهای متداول ارزیابی توان اکولوژیک شامل : استفاده از شاخصهای تنوع زیستی گیاهی و جانوری، منحنی های سایت اندکس، رویش خاک و شکل زمین، رشد بین گروهی، گیاهان شاخص ،تجزیه برگ ولاشبرگ، زادآوری و نقشه سازی می باشد .