دانشگاه تهران محیط شناسی 1025-8620 39 1 2013 04 21 LST Assessment Using Thermal Remote Sensing in Urban Environment ارزیابی توزیع مکانی دمای سطح زمین در محیط زیست شهری با کاربرد سنجش از دور حرارتی 81 92 30392 10.22059/jes.2013.30392 FA سید محمود هاشمی دانشگاه تهران ،دانشجوی دکترای برنامه ریزی محیط زیست سید کاظم علوی پناه دانشگاه تهران ، استاد گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی ، مرتضی دیناروندی دانشگاه تهران، دانشجوی دکترای برنامه ریزی محیط زیست Journal Article Today cities are the main habitat of human (homo sapiens) and they have profound effects on the biosphere. This changes have had undesirable consequences for human being such as degradation of environmental quality which ultimately would reduce the "quality of life" .Warming the urban environment is one of these unconscious effects of urban development that is called "urban heat island» (UHI) . Surface urban heat island causes warmer condition that can be is identified and analyzed using thermal Infrared Remote Sensing. Environmental planning could be partitioned in two steps: 1. analysis and explanation and 2. synthesis and prescription. In the first step, the given subjects are analyzed according to identified processes and problems. In the second step, according to the identified problems, solutions represent to improve the quality of the environment. i.e. “Environmental Assessment is Fundamental of sustainable environmental planning ". The main emphasis of this research has been on the assessment of the surface temperature of the urban environment. It should be noted that air temperature is different from surface temperature and each of which has different mechanisms. In this study, spatial distribution and changes in land surface temperature (LST) and vegetation index (NDVI) has been quantified in the urban region of Tehran using Landsat 7 ETM + image. Contrary to the expectations built-up areas has not highest temperature of surface, but open spaces. Gradient analysis of LST shows a reduction trend in north-east toward south-west of urban region of Tehran. در عصر کنونی، شهرها به عنوان اصلی‌ترین زیستگاه گونة انسان، تأثیرات ژرفی بر بیوسفر گذاشته‌اند. این تغییرات گستردة انسانی، پیامدهای ناخواسته و ناخوشایندی همچون افت کیفیت محیط زیستی را نیز به همراه داشته است که سرانجام به کاهش «کیفیت زندگی» منجر می‌شود. گرمتر شدن محیط زیست شهری یکی از این آثار ناآگاهانة توسعة شهری ناپایدار است که «جزیرة حرارتی شهری» نامیده می‌شود. جزایر حرارتی سطحی به گرمتر بودن سطوح شهری نسبت به شرایط گذشته آنها و همچنین نسبت به سطوح پیراشهری دلالت می‌کند و از طریق سنجش از دور حرارتی قابل شناسایی و تجزیه و تحلیل است. در برنامه‌ریزی محیط زیست دو مرحلة اساسی قابل تمیز است: یکی تحلیل و تبیین و دیگری ترکیب و تجویز. تأکید اصلی در این پژوهش بر ارزیابی شرایط دمای سطح محیط زیست شهری معطوف شده است تا به تجویز راه حل. در این مطالعه، توزیع مکانی و گرادیانت تغییرات دمای سطح و همچنین شاخص پوشش گیاهی NDVI در منطقة شهری تهران با استفاده از تصویر ماهواره‌ای لندست ETM+7 تجزیه و تحلیل شده است. نتایج نشان می‌دهد بر خلاف انتظار، حداکثرهای دمایی سطح در پهنه‌های متراکم شهری حضور گسترده‌ای ندارند و در پهنه‌های کوهستانی، ارتباط بین LST و NDVI پایین است و به طور کلی گرادیانت توزیع دمایی در منطقة شهری تهران از شمال شرق به جنوب غرب کاهش می‌یابد. همچنین حداکثر دماهای LST، بیشتر در پهنه‌های کوهستانی شرق (بی بی شهربانو) و پهنة صنعتی غرب مشاهده می‌شوند. https://jes.ut.ac.ir/article_30392_63e8e9536fbbf4d06828cb7958a93d58.pdf