دانشگاه تهران محیط شناسی 1025-8620 36 55 2010 11 22 Comparison of Coagulants Performance with Enhanced Coagulation in Turbidity and Organic Matter Removal in Karaj River مقایسة عملکرد منعقدکننده‌ها با شرایط انعقاد پیشرفته در حذف کدورت و موادآلی در رودخانة کرج 111 118 21814 FA امیرحسام حسنی استادیار دانشکدة محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران علی ترابیان دانشیار مهندسی عمران محیط زیست دانشکدة محیط زیست دانشگاه تهران محمد عبدالله‌زاده کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست گرایش آب و فاضلاب، امور نگهداری و بهره‌برداری از تصفیه‌‌خانه‌های آب تهران Journal Article Enhanced Coagulation (EC) is defined as the addition of excess coagulation to improve the removal of disinfection by-product (DBPs) precursors through the use of conventional water treatment processes. In this research, most of coagulants of Ferric Chloride (FeCl3), Poly aluminum Chloride(PACl) in removal of most parameters of Total Organic Carbon (TOC), Dissolved Organic Carbon (DOC), organic adsorption in wavelength of 254 nm (UV-254), alkalinity, aluminum and ferric remain, Total Trihalomethans (TTHMS), studied and compared in karaj River in Tehran for water Treatment plant No.2 efficient pH for removal of Natural Organic Matter(NOM) at Enhanced Coagulation condition for Ferric Chloride and Poly Aluminum Chloride are 6 and 6.5, respectively. This results show that Poly aluminum Chloride application instead of FeCl3 as an Enhanced Coagulation in annual average turbidity (6NTU), High Turbidity, TOC, DOC and TOC removal, decrease of pH and lower alkalinity. The lower coagulant consumption, the high floc size, the lower floc detention time, the lower sludge production, no need to pH adjustment in turbidity of 25 NTU and the lower alum consumption were the advantages of PACl application instead of FeCl3 as a coagulant. Also, PACl application was efficient in average turbidity (6 NTU) in TOC, turbidity, UV-254 and DOC removal. انعقاد پیشرفته در واقع بهینه‌سازی فرایند به‌منظور حذف مواد آلی پیش‌سازهای حاصل از ضدعفونی‌کننده‌ها در فرایند متداول تصفیه آب است. در فرایند انعقاد پیشرفته با استفاده از مواد منعقدکننده، حذف مواد آلی طبیعی به عنوان پیش ساز تری‌هالومتان‌ها صورت می‌گیرد. در این زمینه با انجام آزمایش جار اثر دوز بیشتر منعقدکننده‌های کلروفریک و پلی‌آلومینیوم کلراید را در حذف بیشتر کل کربن آلی، کربن آلی محلول، جذب ماده آلی در طول موج 254 نانومتر و قلیاییت، آلومینیوم و آهن باقیمانده، کل تری‌هالومتان‌ها، از آب رودخانة کرج واقع در استان تهران بررسی و مورد مقایسه قرار گرفت. pH مؤثر برای حذف مواد آلی طبیعی در شرایط انعقاد پیشرفته برای کلروفریک و پلی آلومینیوم کلراید، به ترتیب معادل 2/6 و 5/6 به دست آمد. این بررسی تأثیر افزایش دوز ماده منعقدکننده‌های پلی آلومینیوم کلراید و کلروفریک را بر حذف TOCبه ترتیب 65-60% و 55-50% نشان می‌دهد. درصد حذف تری‌هالومتان در استفاده از پلی‌آلومینیوم کلراید مایع نسبت به کلروفریک 20 تا 30 درصد بیشتر نشان می‌دهد. نتایج این بررسی‌ها از نظر کمی، عملکرد بهتر پلی‌آلومینیوم کلراید را در مقایسه با کلروفریک در کدورت‌های میانگین سالانه(NTU6) در حذف بیشتر کدورت، TTHM، TOC، DOC،UV254 و افت pH و قلیاییت، مقدار کمتری نسبت به کلروفریک نشان می‌دهد. از نظر کیفی استفاده از پلی آلومینیوم کلراید نسبت به کلروفریک، سایز ذرات تشکیل شده درشت‌تر، سرعت ته نشینی فلوک‌ها بیشتر، درصد حجمی لجن ته نشین شده و میزان حذف کدورت را بیشتر نشان می‌دهد. https://jes.ut.ac.ir/article_21814_d6556bf1972f9b8cfbb909d1885c8b37.pdf