دانشگاه تهران محیط شناسی 1025-8620 36 53 2010 05 22 Evaluation of THMs Concentration in Tehran’s Drinking Water During the Spring of 2009 and it’s Comparison With Drinking Water Outside the City Water District وضعیت تری‌هالومتان‌های آب شرب مناطق تهران و مقایسة آن با آب شرب خارج از محدودة آب و فاضلاب شهری 21483 FA علی‌رضا پرداختی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران علی ترابیان دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران Journal Article This study intends to monitor and evaluate the THMs concentration in the 7 different water districts in the city of Tehran. THMs are the main disinfectant by products (DBP) of chlorination, which are suspected to be human carcinogens. Chlorination is used as the main disinfection process for the drinking water in Tehran, therefore; it is important to monitor and evaluate the THM’s concentration in Tehran’s drinking water. Samples were taken from twenty one locations across the city of Tehran in triplicates during the first week-end of April, May and June 2009 and analyzed for THMs using a Purge and Trap device coupled with a GC/MS instrument (EPA method 524.2). The data indicates that, the concentration of THMs are much higher in districts which are supplied mostly with surface water sources such as areas in the northern part of Tehran, compared to districts with well water as their main water source which are located mostly in the south and south west part of Tehran. The average concentration of chloroform, bromodichloromethane, dibromochloromethan and bromoform were 3.32 ppb, 2.82 ppb, 1.22 ppb and 0.16 ppb respectively. The observed THMs concentrations do not seem to cause a major adverse health effect on the population of Tehran, since the total THMs concentration is below the EPA’s recommended MCL value of 80 ppb. در این مطالعه وضعیت آب شرب مناطق گوناگون تهران از نظر تری‌هالومتان‌ها در فصل بهار و تابستان سال 1388 در مناطق مختلف تهران بررسی و ارزیابی شده است. تری‌هالومتان‌ها ((THMs جزء اصلی‌ترین گروه تشکیل‌دهندة محصولات جانبی ناشی از گندزدایی آب آشامیدنی به‌وسیلة کلر محسوب می‌‌شوند. خطر بروز سرطان و عوارض سوء بهداشتی در کبد، کلیه و نیز سیستم اعصاب مرکزی از عوارض این مواد هستند. در این تحقیق، از 6 منطقة آب و فاضلاب تهران و یک منطقة خارج از محدودة آب و فاضلاب شهری نمونه‌برداری شده است. با توجه به این‌که آب شرب در 6 منطقه آّب و فاضلاب تهران از منابع مختلفی از جمله آبهای سطحی (سد امیر‌کبیر و سد لتیان) و منابع زیر زمینی (بیش از سیصد و پنجاه حلقه چاه فعال) تأمین می‌شود, بنابراین, غلظت تری‌هالو‌متان‌ها در آب شرب در هریک از مناطق به‌طور جداگانه اندازه‌گیری و ارزیابی شد. نتایج به‌دست آمده نشان داد که غلظت تری‌هالو‌متان‌ها در آب شرب مناطقی که از آبهای سطحی تأمین می‌شوند (مناطق شمالی تهران) بیشتر از غلظت ترهالومتان‌ها نسبت به مناطقی است که از آبهای زیر‌زمینی تغذیه می‌شوند (مناطق جنوب و جنوب غربی شهر تهران). میانگین غلظت تری‌هالو‌متان‌ها در کل شهر تهران در فصل بهار و تابستان برای کلروفرم ppb49/2 ، برمودی‌کلرومتان ppb08/2، دی‌برموکلرومتان ppb95/0و برموفرمppb 15/0 است. با توجه به نتایج به‌دست آمده کلروفرم بیشترین و برموفرم کمترین غلظت را در نمونه‌های آب دارند , البته غلظت تری‌هالومتان‌ها در آب شرب تهران کمتر از حد مجاز ppb 80 تعریف شده توسط آژانس حفاظت محیط زیست آمریکاست. https://jes.ut.ac.ir/article_21483_7d929be5b3d4531b7ac0babdd9f49673.pdf