دانشگاه تهران محیط شناسی 1025-8620 34 45 2008 05 21 Environmental Management of End-of-Life Vehicles مدیریت زیست‌محیطی خودروهای فرسوده 19330 FA محمد علی عبدلی سید بهمن معتمدی اکبر باغوند Journal Article 1970 01 01 End of life vehicles, cause serious environmental impact owing to present end of life treatment practice and abandonment in the nature. The enormous volume of vehicle waste and accompanying environmental impacts encourage seeking an environmentally effective policy solution to control the problem of end- of – life vehicle. This research attempt to explore and discuss the determinant factors, which may contribute to the development of effective and efficient end of life vehicle policy. In this research six countries were studied, the main focus was on legislation, use of various policy instruments in system, financial mechanism and the same factors. This research identified several factors that influence the success or failure of the ELV system. Deregistration of ELVs was initiated from 200 in Iran. There are two systems in Iran: number one system, last owner takes ELVs to authority centers and ELV will be deregistrated. Remain parts will be disposed in land fill. Environmental problems of relative parts were not being observed. In number two systems, last owner gives ELVs to producers and will receive about 15 million Rails. In this system has initiated its activity only in filed of collection and ELVs collected have not been treated. Discussion on these determinant factors may provide better understanding of end of life vehicle issues. Finally, with considering above factors, a systemically discussion for ELV in Iran was presented. خودروهای فرسوده به علت روش موجود تصفیه و وجود خودروهای متروک در طبیعت، آثار زیست‌محیطی جدی را به همراه دارند. حجم زیاد خودروهای فرسوده و خطرات زیست‌محیطی آنها، موجب تشویق برای جست‌وجوی راه حلی جهت داشتن یک سیاست مؤثر زیست‌محیطی در زمینه کنترل آثار زیست‌محیطی خودروهای فرسوده شده‌است. این تحقیق به بررسی عوامل تعیین‌کننده در توسعه مؤثر و کارآمد سیاست خودروهای فرسوده می‌پردازد. شش کشور در این زمینه مطالعه شده‌اند. تمرکز اصلی بر قسمت‌هایی نظیر قانونگذاری، استفاده از ابزارهای گوناگون اجرای سیاست پایدار مواد زاید و سازوکار‌های مالی و مانند آن، است. این تحقیق چندین عامل که بر موفقیت و یا عدم موفقیت سیستم‌های خودروهای فرسوده تأثیر می‌گذارند را مورد بحث و بررسی قرار داده‌است. طرح خروج خودروهای فرسوده از ناوگان حمل و نقل در سال 2000 در ایران مطرح شد. در ایران دو نوع سیستم تصفیه وجود دارد. در سیستم شمارة 1، آخرین مالک، خودروی فرسوده را به مراکز مجاز می‌برد و خودروی فرسوده از رده خارج می‌شود. مواد قابل استفادة مجدد و بازیافت، فروخته شده و مواد باقیمانده دفن می‌شوند. در هیچ یک از قسمت‌های این سیستم ملاحظات زیست‌محیطی رعایت نمی‌شود. در سیستم شمارة 2، آخرین مالک، خودروی خود را به تولیدکنندگان واگذار می‌کند و به ازای آن5/1 میلیون تومان و یک خودروی جدید دریافت می‌کند. در سیستم شمارة 2 خودروهای فرسوده فقط جمع‌آوری شده و وارد مرحله تصفیه نمی‌شوند. بحث و بررسی عوامل تعیین‌کنندة مذکور به درک بهتر از خودروهای فرسوده و آثار زیست‌محیطی آنها جهت ایجاد مدیریت پایدار این زایدات کمک می‌کند. در نهایت با توجه به عوامل مورد بحث، سیستمی برای خودروهای فرسوده ایران ارائه شده است. https://jes.ut.ac.ir/article_19330_bcd52164f2285c6cfa5b1019f369b814.pdf